Maść jałowcowa na reumatyzm

Metryczka

• Typ: Masc
• Kategoria: Stawy i mięśnie
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 1 godzina pracy + 4 godziny maceratu ciepłego (albo 4 tygodnie maceratu zimnego)
• Wydajność: ok. 300 ml maści (3 słoiczki po 100 ml)
• Sezon: jałowiec (szyszkojagody): wrzesień–listopad, drugiego roku, gdy są granatowoczarne i pokryte woskowym nalotem; rozmaryn: czerwiec–sierpień, przed kwitnieniem; kasztanowiec (kwiat): maj, w pełni kwitnienia; sosna (igliwie na olejek): cały rok, najlepiej wiosną z młodych pędów

Składniki

• 60 g suszonych szyszkojagód jałowca pospolitego (Juniperi fructus), rozgniecionych
• 20 g suszonego ziela rozmarynu (Rosmarini folium)
• 20 g suszonego kwiatu kasztanowca (Hippocastani flos)
• 500 ml oleju słonecznikowego lub oliwy z oliwek (do maceracji, proporcja surowca do oleju 1:5)
• 30 g wosku pszczelego w drobnych płatkach
• 20 g lanoliny bezwodnej (opcjonalnie, dla lepszego wchłaniania)
• 10 g masła shea
• 20 kropli olejku eterycznego z igliwia sosny zwyczajnej
• 10 kropli olejku eterycznego jałowcowego
• 5 kropli olejku rozmarynowego
• 2 kapsułki witaminy E (ok. 400 j.m. łącznie) jako przeciwutleniacz

Przygotowanie

1. Szyszkojagody jałowca rozgnieć w moździerzu — chodzi o pęknięcie każdej jagody, nie o zmielenie na pył. Nierozgniecione jagody oddają do oleju znikomą ilość olejku eterycznego.
2. Ziele rozmarynu potnij do frakcji 2–5 mm. Kwiatu kasztanowca nie rozdrabniaj.
3. Wsyp wszystkie surowce (60 g + 20 g + 20 g = 100 g) do suchego słoja o pojemności 750 ml i zalej 500 ml oleju tak, aby surowiec był przykryty warstwą ok. 2 cm.
4. Macerat ciepły (szybszy): postaw słój w kąpieli wodnej i trzymaj olej w temperaturze 55–60 °C przez 4 godziny, mieszając co 30 minut. Nie przekraczaj 60 °C — powyżej tej granicy olejek eteryczny jałowca ucieka z oleju.
5. Macerat zimny (mocniejszy, klasyczny): zamknięty słój odstaw na 4 tygodnie w ciepłe, ciemne miejsce, wstrząsając co 2 dni.
6. Odcedź olej przez gazę złożoną w cztery warstwy, dokładnie wyciśnij surowiec. Odstaw na 12 godzin i zlej znad ewentualnego osadu — resztki wody z surowca psują maść.
7. Odmierz 250 ml gotowego maceratu do rondelka i podgrzej w kąpieli wodnej do ok. 60 °C.
8. Dodaj 30 g wosku pszczelego, 20 g lanoliny i 10 g masła shea. Mieszaj, aż wszystko się rozpuści (ok. 5–8 minut). Nie doprowadzaj do wrzenia.
9. Zdejmij z ognia. Test konsystencji: kropla maści na zimnym talerzyku powinna po minucie zastygnąć na gęstość wazeliny. Za rzadka — dodaj 5 g wosku; za twarda — 20 ml maceratu.
10. Ostudź do ok. 45 °C, dopiero wtedy wkrop olejki eteryczne (20 + 10 + 5 kropli) i wyciśnij zawartość kapsułek witaminy E. Mieszaj 1 minutę.
11. Przelej do wysterylizowanych, ciemnych słoiczków. Zostaw otwarte do całkowitego zastygnięcia (ok. 2 godziny), dopiero potem zakręć — para wodna pod wieczkiem to najprostsza droga do pleśni.
12. Opisz etykietą: skład, data wyrobu, informacja DO STOSOWANIA ZEWNĘTRZNEGO.

Dawkowanie

WYŁĄCZNIE ZEWNĘTRZNIE. Nakładaj porcję wielkości ziarna fasoli na bolący staw lub odcinek kręgosłupa i wcieraj energicznie przez 2–3 minuty, aż skóra zaróżowieje i pojawi się uczucie ciepła. Stosuj 2–3 razy dziennie, najlepiej rano i wieczorem oraz przed rozgrzewką. Po wtarciu okryj miejsce ciepłą, suchą tkaniną (wełna, flanela) na 30–60 minut — bez okrycia efekt przekrwienny jest o połowę słabszy. Kuracja: 2–4 tygodnie, potem tydzień przerwy. Przed pierwszym użyciem obowiązkowo próba uczuleniowa: odrobina maści na wewnętrzną stronę przedramienia, odczyt po 24 godzinach. Po każdym wcieraniu umyj ręce — maść w oku piecze bardzo mocno.

Przechowywanie

Ciemne słoiczki z szerokim wlewem, w temperaturze 5–18 °C, z dala od światła i źródeł ciepła. Nabieraj wyłącznie czystą, suchą łopatką lub czubkiem noża — palec wprowadza do słoiczka wodę i bakterie, a maść bez konserwantu nie ma czym się bronić. Zjełczała maść pachnie jak stary olej z frytkownicy i drapie w gardło — takiej nie wolno używać, bo nadtlenki lipidowe podrażniają skórę. Zmiana barwy na ciemniejszą i pojawienie się pleśni na powierzchni oznacza wyrzucenie całego słoiczka, nie tylko wierzchniej warstwy.

Trwałość

12 miesięcy w ciemnym słoiczku w chłodzie; po otwarciu 6 miesięcy. Bez witaminy E — ok. 6 miesięcy, bo olej jełczeje

Wskazówki

Najczęstszy błąd to przegrzanie maceratu — olejek jałowcowy odparowuje już powyżej 60 °C, a wtedy z drogiej maści zostaje pachnący, ale bezczynny tłuszcz. Jeśli nie masz termometru, prowadź kąpiel wodną tak, żeby woda w garnku parowała, ale nigdy nie bulgotała. Drugi błąd to używanie świeżych, wilgotnych szyszkojagód — woda w maceracie to gwarantowana pleśń w słoiczku po 2 tygodniach; jagody muszą być suche i czarnogranatowe, a nie zielone (niedojrzałe zielone szyszkojagody dojrzewają dopiero w drugim roku i są ubogie w olejek). Rozmaryn można zastąpić zielem tymianku (podobne działanie przekrwienne, łagodniejsze), a kasztanowiec — nagietkiem, jeśli skóra jest wrażliwa. Lanolinę można pominąć, ale wtedy maść wchłania się wolniej i dłużej zostawia tłustą warstwę. Dobrze wykonana maść ma barwę oliwkowozłotą, żywiczny zapach z wyraźną nutą jałowca i po wtarciu daje odczuwalne ciepło w ciągu 3–5 minut. Jeśli po wtarciu nic nie czujesz — macerat był za słaby: zwiększ ilość surowca do 1:4 albo powtórz macerację, zalewając świeży jałowiec gotowym olejem (tzw. macerat podwójny, znacznie mocniejszy). Nie zwiększaj ilości olejków eterycznych ponad podaną — sumarycznie stanowią już ok. 1,5 % maści, czyli górną granicę bezpieczeństwa dla preparatu do codziennego wcierania.

Przeciwwskazania

Użyte zioła