Mieszanka
To klasyczna trójskładnikowa płukanka apteczna: każdy surowiec odpowiada za inną część problemu. Kora dębu jest najbogatszym krajowym źródłem garbników katechinowych (8–20%) — ścina białka powierzchniowe błony śluzowej, obkurcza rozszerzone naczynia, zmniejsza wysięk i tworzy warstwę ochronną na nadżerkach. Szałwia dokłada olejek eteryczny o działaniu przeciwbakteryjnym i lekko znieczulającym. Rumianek z azulenem i bisabololem odpowiada za składową przeciwzapalną i przeciwskurczową, łagodzącą to, co dąb i szałwia „ściągają”. Mieszankę stosuje się przy zapaleniu gardła, migdałków, dziąseł, aftach i po ekstrakcji zęba — zawsze zewnętrznie, jako płukankę.
Dorośli i młodzież: płukać gardło 4–6 razy dziennie po 50 ml, gardłując każdą porcję 30–60 sekund; stosować przez cały czas trwania objawów, zwykle 5–7 dni, maksymalnie 2 tygodnie. Przy zapaleniu dziąseł i aftach: płukać jamę ustną 3–4 razy dziennie po posiłkach. Dzieci 6–12 lat, które potrafią wypluwać płyn: odwar rozcieńczony pół na pół przegotowaną wodą, 3 razy dziennie. Dzieci poniżej 6 lat: nie stosować. Płukanki NIE POŁYKAĆ — jest to preparat wyłącznie do stosowania miejscowego w jamie ustnej i gardle; nie podawaj go do picia.
Suchą mieszankę trzymaj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła, w suchym miejscu, z dala od źródeł ciepła i przypraw — szałwia i rumianek chłoną obce zapachy, a wilgoć powoduje zbrylanie i pleśnienie (charakterystyczny stęchły zapach po otwarciu = surowiec do wyrzucenia, nie do „doprażenia”). Gotową płukankę przechowuj w lodówce w zakręconym słoiku maksymalnie dobę; z każdą godziną w cieple rośnie w niej liczba bakterii, a płukanie gardła skażonym odwarem jest gorsze niż niepłukanie w ogóle.
sucha mieszanka: 12 miesięcy w szczelnym słoiku; gotowa płukanka: 24 godziny w lodówce
Typowy błąd to zalanie wszystkiego wrzątkiem jak zwykłego naparu — kora dębu w naparze nie oddaje garbników i płukanka jest bezużytecznie słaba; musi być krótko gotowana. Drugi błąd to odwrotność: gotowanie całej mieszanki 10–15 minut, co rozkłada azuleny rumianku i wygotowuje olejek szałwii. Stąd dwufazowość przepisu: 3 minuty gotowania + 15 minut naciągania pod przykryciem. Dobrze zrobiony odwar jest ciemnobrunatny, wyraźnie ściągający, po przełknięciu śliny czuć „ściągnięcie” błony śluzowej — to znak, że garbniki zadziałały. Jeśli płukanka jest jasnobrązowa i wodnista, kora była za grubo pocięta albo za stara (dobra kora dębu ma jasnobrunatny przekrój i mocno gorzki, ściągający smak). Nagietek można pominąć, jeśli go nie masz — wtedy zwiększ rumianek do 40 g. Kory dębu zbieraj wyłącznie z młodych, 2–4-letnich gałązek wiosną, gdy ruszają soki — kora ze starych pni ma mało garbników i dużo balastu. Nie używaj naczyń żelaznych ani aluminiowych: garbniki reagują z żelazem, dając czarne, cierpkie związki — gotuj wyłącznie w emalii, stali nierdzewnej lub szkle.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.