Mieszanka rozgrzewająca na napięte mięśnie z imbirem, rozmarynem i lebiodką

Mieszanka rozgrzewająca na napięte mięśnie z imbirem, rozmarynem i lebiodką

Mieszanka

Napięcie i bolesność mięśni po wysiłku albo po wychłodzeniu to w dużej mierze efekt niedokrwienia i miejscowego stanu zapalnego. Ta mieszanka działa dwutorowo: imbir (gingerole i shogaole) rozszerza naczynia obwodowe i hamuje cyklooksygenazę oraz lipoksygenazę, rozmaryn dzięki kwasowi rozmarynowemu i karnozolowi zmniejsza zapalenie i pobudza krążenie, a lebiodka pospolita — czyli oregano — wnosi karwakrol i tymol o działaniu przeciwzapalnym i rozkurczowym na mięśnie gładkie. Dołożona melisa i macierzanka rozluźniają komponentę nerwową napięcia, bo skurczony mięsień to często mięsień, którego nikt nie kazał rozluźnić. Mieszanka nadaje się zarówno do picia, jak i — w mocniejszym stężeniu — na okłady.

Metryczka

  • Typ: Mieszanka
  • Kategoria: Stawy i mięśnie
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 20 minut (sporządzenie mieszanki) + 15 minut na porcję naparu
  • Wydajność: 105 g mieszanki, czyli ok. 26 porcji naparu po 250 ml lub 6 kompletów okładów
  • Sezon: czerwiec–sierpień (lebiodka i macierzanka w pełni kwitnienia, w słoneczne południe), maj–czerwiec oraz wrzesień (rozmaryn, przed kwitnieniem i po nim), sierpień–październik (dojrzałe, czarne owoce jałowca w drugim roku); imbir dostępny przez cały rok

Składniki

  • 30 g suszonego kłącza imbiru, pokrojonego w plasterki lub grubo rozdrobnionego
  • 25 g suszonego liścia rozmarynu lekarskiego
  • 20 g suszonego ziela lebiodki pospolitej (oregano)
  • 15 g suszonego ziela macierzanki piaskowej
  • 10 g suszonego liścia melisy
  • 5 g suszonego owocu jałowca, lekko rozgniecionego

Przygotowanie

  1. Rozgnieć owoce jałowca w moździerzu — całe, nienaruszone szyszkojagody nie oddadzą olejku.
  2. Zetrzyj lub potnij suszony imbir na cząstki nie większe niż 3–4 mm; bryłki imbiru wymagają gotowania, wiórki wystarczy zaparzyć.
  3. Rozmaryn, lebiodkę, macierzankę i melisę pokrusz w dłoniach na frakcję ok. 5 mm. Surowców olejkowych nie miel na proszek — olejek eteryczny ulatnia się z rozdrobnionego surowca w ciągu tygodni.
  4. Wymieszaj wszystko dokładnie w suchej misce, przesypując kilkakrotnie, i przełóż do szczelnego, ciemnego słoika.
  5. Napar do picia: 1 czubatą łyżkę (ok. 4 g) mieszanki zalej 250 ml wrzątku, przykryj spodkiem i parzyj 12 minut. Przykrycie jest obowiązkowe — pod nim skrapla się olejek, który inaczej ucieka z parą.
  6. Przecedź i pij ciepły. Można dodać łyżeczkę miodu po ostudzeniu poniżej 40 °C.
  7. Wariant na okład: 4 łyżki (ok. 16 g) mieszanki zalej 500 ml wrzątku, parzyj pod przykryciem 20 minut, przecedź. W ciepłym (ok. 40–42 °C) naparze zamocz bawełniany ręcznik, wyciśnij i przyłóż na napięty mięsień na 15–20 minut, przykrywając wełnianym szalem, aby utrzymać temperaturę.

Dawkowanie

Dorośli, doustnie: 250 ml naparu 2–3 razy dziennie, po posiłkach, przez okres nasilonych dolegliwości — najczęściej 5–10 dni. Nie pić na czczo: imbir i rozmaryn drażnią błonę śluzową żołądka. Ostatnią porcję wypij nie później niż 3 godziny przed snem, bo mieszanka jest pobudzająca. Zewnętrznie: okład 1–2 razy dziennie po 15–20 minut, na suchą, nieuszkodzoną skórę; po zdjęciu okładu okryj mięsień i nie wychładzaj go przez co najmniej 30 minut. Nie stosować okładu na świeży uraz z obrzękiem i zasinieniem (pierwsze 48 godzin) — tam potrzebne jest zimno, nie ciepło. Kuracja doustna nie powinna trwać ciągiem dłużej niż 4 tygodnie; potem 2 tygodnie przerwy.

Przechowywanie

Szczelny, ciemny słoik z zakrętką, temperatura pokojowa, z dala od źródeł ciepła. Test świeżości: rozetrzyj szczyptę mieszanki w palcach — powinna wyraźnie pachnieć imbirem i rozmarynem. Jeśli zapach jest słaby lub „siano-podobny”, olejek eteryczny się ulotnił i mieszanka jest już tylko herbatką smakową. Gotowy napar wypij tego samego dnia; przechowywany dłużej gorzknieje od garbników rozmarynu.

Trwałość

9 miesięcy w szczelnym słoiku (surowce olejkowe tracą aromat szybciej niż zwykły susz); gotowy napar — 12 godzin

Wskazówki

Największy błąd to parzenie bez przykrycia — traci się wtedy większość olejku eterycznego, czyli substancję czynną. Drugi błąd to gotowanie mieszanki: karwakrol i kwas rozmarynowy nie znoszą długiej temperatury wrzenia, wystarczy zalanie wrzątkiem i 12 minut pod przykryciem. Suszony imbir można zastąpić 15 g świeżego, startego kłącza dodawanego bezpośrednio do kubka (świeży ma więcej gingeroli, suszony więcej ostrzejszych shogaoli — działa mocniej rozgrzewająco). Lebiodkę pospolitą można zastąpić tymiankiem w tej samej ilości, macierzankę — majerankiem. Jeśli mieszanka jest dla Ciebie zbyt ostra, zmniejsz imbir do 20 g i dodaj 10 g kwiatu lipy. Poprawnie zaparzony napar jest złocistobrązowy, wyraźnie piekący na języku i daje uczucie ciepła w klatce piersiowej w ciągu kilku minut — brak tego efektu oznacza za mało imbiru albo stary surowiec. Rozmaryn zbieraj z krzewów doniczkowych przed kwitnieniem; po kwitnieniu liść jest ubogi w olejek.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.