Nalewka miętowa na mdłości

Metryczka

• Typ: Nalewka
• Kategoria: Trawienie i wątroba
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 40 minut pracy + 3 tygodnie maceracji + 2-4 tygodnie dojrzewania
• Wydajność: ok. 220-240 ml nalewki (ok. 200 dawek po 25 kropli)
• Sezon: czerwiec-sierpień (zbiór ziela tuż przed kwitnieniem lub na jego początku, w suchy dzień, przed południem — wtedy zawartość olejku jest najwyższa)

Składniki

• 50 g suszonego liścia mięty pieprzowej (ok. 5 czubatych łyżek) LUB 150 g świeżego, zwiędniętego ziela
• 250 ml spirytusu rozcieńczonego do 60% (na 250 ml roztworu: ok. 190 ml spirytusu 78% i 60 ml wody przegotowanej i ostudzonej; alternatywnie 250 ml dobrej wódki 40%, wyciąg będzie wtedy słabszy)
• 1 łyżeczka nasion kopru włoskiego, lekko rozgniecionych (opcjonalnie, przy mdłościach ze wzdęciami)
• 5 g suszonego kłącza imbiru w plastrach (opcjonalnie, wzmacnia działanie przeciwwymiotne)

Przygotowanie

1. Susz mięty przełóż do wyparzonego i CAŁKOWICIE suchego słoja o pojemności 0,5 l — każda kropla wody w słoju obniża stężenie alkoholu i zwiększa ryzyko psucia się nalewki.
2. Jeśli używasz ziela świeżego, zostaw je najpierw na 12-24 godziny w przewiewie, żeby zwiędło i oddało wodę. Świeże ziele wniesie do nastawu tyle wody, że alkohol spadnie poniżej progu konserwującego.
3. Dodaj rozgniecone nasiona kopru włoskiego i plasterki imbiru, jeśli ich używasz.
4. Zalej surowiec 250 ml alkoholu o mocy 60%. Proporcja to 1 część suszu na 5 części alkoholu wagowo-objętościowo (50 g na 250 ml). Susz musi być całkowicie zanurzony.
5. Zamknij słój szczelnie i wstrząśnij. Podpisz datą nastawu.
6. Odstaw w ciemne miejsce o temperaturze pokojowej (18-22 °C) na 3 tygodnie. Wstrząsaj słojem raz dziennie przez pierwszy tydzień, potem co 2-3 dni.
7. Po 3 tygodniach przecedź przez gazę złożoną we dwoje, mocno odciskając ziele. Odciśnięty susz oddaje jeszcze sporo wyciągu — nie żałuj siły.
8. Odstaw przecedzony płyn na 3-5 dni w chłodne miejsce, żeby drobiny opadły na dno.
9. Zlej klarowną nalewkę znad osadu (dekantacja) albo przefiltruj przez filtr do kawy. Osad zostaw w naczyniu.
10. Przelej do butelki z ciemnego szkła, najlepiej z zakraplaczem lub wąską szyjką pozwalającą odmierzyć krople. Podpisz nazwą, datą i mocą alkoholu.
11. Odstaw na 2-4 tygodnie do dojrzewania. Nalewka świeża jest ostra i spirytusowa; dojrzała ma czysty, chłodzący, miętowy charakter.

Dawkowanie

Preparat wyłącznie doraźny, podawany w kroplach. Dorośli: 20-30 kropli (ok. 1-1,5 ml) nalewki na pół szklanki (100 ml) letniej wody, wypijane powoli przy mdłościach lub 20 minut przed podróżą (choroba lokomocyjna). W razie potrzeby powtórzyć po 2-3 godzinach, maksymalnie 3 razy na dobę, czyli do 90 kropli dziennie. Nie stosować dłużej niż 2 tygodnie bez przerwy. Przy niestrawności: 25 kropli w wodzie po posiłku. Nalewkę zawsze rozcieńczaj — nierozcieńczona pali błonę śluzową jamy ustnej. NIE stosować u dzieci poniżej 12 lat (zawartość alkoholu i mentol). Osoby prowadzące pojazdy powinny pamiętać, że pojedyncza dawka 30 kropli nalewki 60% zawiera ok. 0,7 g czystego alkoholu — ilość niewielka, ale wykrywalna w pomiarze bezpośrednio po wypiciu; odczekaj 20-30 minut i przepłucz usta.

Przechowywanie

Przechowuj w butelce z ciemnego szkła, szczelnie zamkniętej, w chłodnym i ciemnym miejscu, z dala od źródeł ciepła i ognia (preparat jest łatwopalny). Trzymaj poza zasięgiem dzieci — słodkawy, miętowy zapach jest dla nich atrakcyjny, a to płyn wysokoprocentowy. Nalewka nie psuje się mikrobiologicznie, ale z czasem traci olejek: butelka otwierana codziennie i stawiana na parapecie po roku pachnie już tylko alkoholem. Zawsze zakręcaj szczelnie. Zmętnienie po dolaniu wody do kieliszka jest normalne (olejki eteryczne nie rozpuszczają się w wodzie) — to nie oznaka zepsucia, tylko dowód, że wyciąg jest bogaty w olejek.

Trwałość

36 miesięcy w ciemnej butelce (nalewka na 60% jest praktycznie niezniszczalna; wersja na wódce 40% — 24 miesiące)

Wskazówki

Trzy błędy warsztatowe. Pierwszy: zalanie świeżego, jędrnego ziela alkoholem 40% — woda z liści rozcieńcza go do ok. 30%, wyciąg wychodzi mętny i po kilku miesiącach potrafi się zepsuć. Albo susz, albo zwiędnięte ziele plus alkohol 60-70%. Drugi: za wysoka moc alkoholu. Spirytus 95% odwodni i zdenaturuje liść, ekstrakcja stanie w miejscu, a wyciąg będzie palił bez aromatu; optimum dla olejków miętowych to 60-70%. Trzeci: maceracja na słońcu, żeby przyspieszyć. Światło rozkłada olejek — ciemna szafka i cierpliwość dają lepszy efekt niż parapet. Test udanej nalewki: klarowna, zielonkawo-oliwkowa lub bursztynowa, w nosie intensywnie miętowa (a nie spirytusowa), po dolaniu do wody wyraźnie mętnieje i chłodzi w gardle. Jeśli nie chłodzi, susz był stary — mięta powyżej roku od zbioru ma już niewiele mentolu. Zamienniki i wzmocnienia: melisa (przy mdłościach na tle nerwowym, łagodniejsza), imbir (najsilniejszy surowiec przeciwwymiotny, dodaj 5 g do nastawu), koper włoski (gdy mdłościom towarzyszą wzdęcia). Dla osób, które nie mogą pić alkoholu, tym samym celom służy oksymel miętowy lub zwykły napar z mięty — działają wolniej, ale bez ograniczeń alkoholowych.

Przeciwwskazania

Użyte zioła