Nalewka z korzenia imbiru na rozgrzanie

Metryczka

• Typ: Nalewka
• Kategoria: Przeziębienie i odporność
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 25 minut + 2 tygodnie maceracji + 3 dni klarowania
• Wydajność: ok. 480 ml
• Sezon: cały rok (imbir dostępny jako surowiec importowany); najczęściej robiona jesienią, we wrześniu–listopadzie, przed sezonem infekcyjnym

Składniki

• 150 g świeżego kłącza imbiru (obranego i pokrojonego w cienkie plastry)
• 500 ml wódki 40% lub spirytusu rozcieńczonego do 50%
• 1 laska cynamonu cejlońskiego (ok. 3 g)
• 5 goździków
• 1 łyżka miodu lipowego lub gryczanego (ok. 20 g)
• 1 pasek skórki z cytryny bez albedo (ok. 3 g)
• słój 1 l z zakrętką, gaza, ciemna butelka 500 ml

Przygotowanie

1. Obierz kłącze imbiru cienko (tuż pod skórką jest najwięcej olejków), pokrój w plastry o grubości 2–3 mm — nie trzyj na tarce, bo miazga nie da się później odfiltrować.
2. Włóż plastry do słoja, dorzuć laskę cynamonu przełamaną na pół, goździki i pasek skórki cytrynowej (bez białej części, która gorzknieje).
3. Zalej wódką w proporcji ok. 1 część surowca na 3–5 części alkoholu; płyn musi przykryć wszystko z 2 cm zapasu.
4. Zakręć słój, wstrząśnij i odstaw w ciemne miejsce o temperaturze 18–22 °C na 14 dni. Wstrząsaj codziennie przez pierwszy tydzień.
5. Po 7 dniach wyjmij skórkę cytrynową i goździki — dłuższy kontakt daje gorycz i zbyt ostry, korzenny nos.
6. Po 14 dniach zlej nalewkę znad surowca i odciśnij plastry imbiru przez podwójną gazę.
7. Rozpuść miód w 2 łyżkach ciepłej (nie gorącej, maks. 40 °C) nalewki, po czym wlej z powrotem do całości i wymieszaj.
8. Odstaw na 3 dni w chłodzie, aby opadł osad, następnie zdekantuj lub przefiltruj przez gazę i przelej do ciemnej butelki.
9. Opisz butelkę datą i stężeniem. Nalewka jest gotowa po 3 tygodniach od zalania, ale najlepsza po 2 miesiącach — piekący ton łagodnieje.

Dawkowanie

Doraźnie przy wyziębieniu: 1 łyżeczka (5 ml) nalewki na szklankę ciepłej (nie wrzącej) wody lub herbaty, 2–3 razy dziennie, po jedzeniu. Przy pierwszych objawach przeziębienia: 1 łyżeczka co 4–6 godzin, maksymalnie 3 razy na dobę, przez 3–5 dni. Przy niestrawności: 20–30 kropli w małej ilości wody bezpośrednio po ciężkim posiłku. Nie stosować dłużej niż 2 tygodnie bez przerwy. Dawka dobowa nie powinna przekraczać 15 ml nalewki, co odpowiada ok. 4–5 g świeżego imbiru.

Przechowywanie

Ciemna butelka, szczelna zakrętka, temperatura pokojowa, z dala od kuchenki i okna. Światło i ciepło rozkładają gingerole — nalewka blednie i traci ostrość. Nie przechowywać w plastiku: olejki imbiru i cynamonu wyługowują z niego zapach. Otwieranie butelki na gorąco (zaraz po dolaniu do herbaty) skrapla parę w szyjce i sprzyja pleśnieniu resztek na gwincie — przetrzyj gwint przed zakręceniem.

Trwałość

24 miesiące w ciemnej butelce; z czasem ostrość maleje, ale nalewka nie psuje się

Wskazówki

Największy błąd to starcie imbiru na tarce — powstaje włóknista breja, która przechodzi przez gazę i sprawia, że nalewka jest mętna i szybko gorzknieje. Drugi błąd to gotowanie imbiru przed zalaniem: wysoka temperatura przekształca gingerole w shogaole, jeszcze ostrzejsze, ale nalewka wychodzi wtedy piekąca i nie do picia. Suszony imbir można stosować zamiennie w ilości 50 g na 500 ml alkoholu — będzie ostrzejszy i mniej cytrusowy w zapachu. Cynamon cejloński można zastąpić kasją, ale wtedy dawaj o połowę mniej (kasja zawiera kumarynę). Poznasz, że wyszło, po głębokiej słomkowo-bursztynowej barwie, czystym, korzennym zapachu i po tym, że łyżeczka rozpuszczona w szklance wody wyraźnie grzeje w gardle i za mostkiem po kilku minutach. Jeśli nalewka piecze nie do zniesienia, dolej wódki — skrócenie maceracji na przyszłość do 10 dni też pomaga.

Przeciwwskazania

Użyte zioła