Napar z korzenia łopianu na trądzik i łojotok

Napar z korzenia łopianu na trądzik i łojotok

Napar

Korzeń łopianu większego (Bardanae radix) to w polskim zielarstwie sztandarowy surowiec przy problemach skórnych z komponentą łojotokową: trądziku, łojotokowym zapaleniu skóry, przetłuszczających się włosach i łupieżu tłustym. Zawiera inulinę (do 45% suchej masy), poliacetyleny o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym, kwasy fenolowe (chlorogenowy, kawowy), gorycze seskwiterpenowe (arktiopikrynę) i lignany (arktiinę). Mechanizm jest dwutorowy: gorycze pobudzają wątrobę i wydzielanie żółci, poliacetyleny działają wprost na florę bakteryjną mieszków, a inulina wspiera mikrobiotę jelit. Uwaga na technikę: inulina i poliacetyleny to składniki, których zwykłe zalanie wrzątkiem nie wyciąga — dlatego prawidłowo robi się z łopianu wyciąg dwuetapowy (macerat zimny + krótkie gotowanie), a nie zwykły napar.

Metryczka

  • Typ: Napar
  • Kategoria: Skóra i włosy
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 2 godziny 20 minut (w tym 2 godziny maceracji na zimno)
  • Wydajność: 1 porcja ok. 220–230 ml wywaru (część wody odparuje przy gotowaniu); płukanka: ok. 850 ml
  • Sezon: wrzesień–październik (korzeń rośliny jednorocznej, przed zimą) lub marzec–kwiecień (korzeń rośliny dwuletniej, przed wybiciem pędu kwiatowego)

Składniki

  • 1 czubata łyżka suszonego korzenia łopianu większego (ok. 5 g), pociętego na kawałki 2–3 mm
  • 250 ml zimnej wody (do etapu maceracji)
  • opcjonalnie: 1 łyżeczka suszonego ziela fiołka trójbarwnego (ok. 2 g) — dodane po ugotowaniu, na etapie naciągania
  • opcjonalnie: plasterek świeżego imbiru lub 1 łyżeczka suszonej mięty — dla poprawy smaku (łopian jest wyraźnie gorzki i ziemisty)
  • do płukanki na włosy (wersja zewnętrzna): 4 łyżki korzenia łopianu (ok. 20 g) na 1 litr wody

Przygotowanie

  1. Sprawdź surowiec: korzeń ma być pocięty na kawałki 2–3 mm, szarobrunatny z zewnątrz i biały lub kremowy w przekroju. Kawałki zdrewniałe, puste w środku, z ciemnym rdzeniem pochodzą z rośliny dwuletniej po kwitnieniu i są bezwartościowe.
  2. Wsyp 1 czubatą łyżkę korzenia do rondelka i zalej 250 ml ZIMNEJ wody.
  3. Odstaw na 2 godziny (lub na całą noc do lodówki). Zimna maceracja rozluźnia tkankę korzenia i uwalnia inulinę oraz śluzy, które gorąca woda ścina.
  4. Postaw rondelek na małym ogniu, doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem dokładnie 5 minut. Nie dłużej — dłuższe gotowanie rozkłada poliacetyleny, które są termolabilne.
  5. Zdejmij z ognia. Jeśli używasz fiołka, mięty lub imbiru — dorzuć je teraz, do gorącego wywaru.
  6. Odstaw pod przykryciem na 15 minut, żeby naciągnęło.
  7. Odcedź przez gęste sitko, mocno dociskając surowiec łyżką — w rozgotowanym korzeniu zostaje sporo płynu.
  8. Pij ciepły, po posiłku. Gorycze łopianu na pusty żołądek u wielu osób dają skurcze i nudności.
  9. Wersja zewnętrzna (płukanka na włosy i skórę głowy): 4 łyżki korzenia zalej 1 litrem zimnej wody, maceruj 2 godziny, gotuj 10 minut, odstaw na 20 minut, odcedź, ostudź do letniej. Wcieraj w skórę głowy po umyciu, nie spłukuj.

Dawkowanie

Dorośli: 1 filiżanka (ok. 220 ml) wywaru 2–3 razy dziennie, po posiłkach. Kuracja: 4–8 tygodni bez przerwy. Pierwsze efekty przy łojotoku (mniej błyszcząca cera, wolniej przetłuszczające się włosy) widać zwykle po 2–3 tygodniach; przy trądziku — po 4–6 tygodniach. Po kuracji zrób 2 tygodnie przerwy. W trakcie pij minimum 1,5–2 litry wody dziennie. Młodzież od 12. roku życia: 1 filiżanka 2 razy dziennie, maksymalnie 6 tygodni. Dzieci 6–12 lat: 1/2 filiżanki raz dziennie, maksymalnie 3 tygodnie, tylko po konsultacji. Dzieci poniżej 6 lat — nie stosować doustnie. Zewnętrznie: wcieranie płukanki w skórę głowy po każdym myciu włosów (2–3 razy w tygodniu) — bez ograniczeń czasowych; do przemywania cery trądzikowej — raz dziennie, wieczorem.

Przechowywanie

Suszony korzeń przechowuj w szczelnym słoju z ciemnego szkła lub w metalowej puszce, w suchym miejscu, w temperaturze do 20 °C. Inulina jest silnie higroskopijna — korzeń łopianu chłonie wilgoć szybciej niż praktycznie każdy inny surowiec zielarski i jeśli kawałki zaczynają się kleić, gumowacieć albo pachnieć kwaśno, całość idzie do wyrzucenia. Nie dosuszaj zawilgoconego korzenia w piekarniku „żeby uratować” — pleśń wnika w głąb tkanki i wysoka temperatura jej nie usuwa. Gotowy wywar trzymaj wyłącznie w lodówce; wywar bogaty w inulinę fermentuje w temperaturze pokojowej w ciągu kilkunastu godzin (poznasz po drobnych bąbelkach i kwaśnym zapachu).

Trwałość

Gotowy wywar do picia: do 24 godzin w lodówce, w szczelnym naczyniu. Płukanka na włosy: 3 dni w lodówce. Suszony korzeń: 12–18 miesięcy, o ile jest suchy i szczelnie zamknięty.

Wskazówki

Najważniejsza rzecz: łopian to roślina dwuletnia i cała jakość surowca zależy od tego, kiedy wykopiesz korzeń. W pierwszym roku roślina tworzy tylko rozetę wielkich liści i pakuje w korzeń inulinę — i to jest surowiec. W drugim roku wypuszcza pęd kwiatowy i zużywa całą inulinę na kwitnienie, a korzeń staje się zdrewniały, włóknisty, pusty w środku i bezwartościowy. Kop więc jesienią pierwszego roku (wrzesień–październik, roślina bez pędu kwiatowego) albo bardzo wczesną wiosną drugiego (marzec–kwiecień, zanim ruszy). Korzeń jest długi (30–60 cm) i głęboko osadzony — potrzebujesz szpadla i cierpliwości; kop na wilgotnej, luźnej glebie. Świeży korzeń umyj szczotką, potnij NA ŚWIEŻO na plasterki lub słupki 2–3 mm (po wysuszeniu jest twardy jak drewno i już go nie potniesz) i susz w temperaturze do 45 °C, w przewiewie. Dobrze wysuszony korzeń jest twardy, kruchy, łamie się z trzaskiem i ma słodkawo-ziemisty zapach. Drugi najczęstszy błąd to robienie z łopianu zwykłego naparu przez zalanie wrzątkiem — tak przygotowany „napar” jest blady i nijaki. Korzeń to surowiec twardy: wymaga maceracji na zimno i krótkiego gotowania. Trzeci błąd: gotowanie 20–30 minut „żeby lepiej wyszło” — poliacetyleny, czyli to, co odpowiada za działanie przeciwbakteryjne, rozpadają się przy długim ogrzewaniu. Dobry wywar jest jasnobrązowy, lekko mętny, ma słodkawy początek (inulina) i wyraźnie gorzki, ziemisty finisz. Jeśli inulina powoduje u ciebie wzdęcia — zacznij od 1/2 filiżanki dziennie i zwiększaj stopniowo przez tydzień. Łopian doskonale łączy się z fiołkiem trójbarwnym, pokrzywą i mniszkiem.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.