Okład z gliny zielonej na bolący kręgosłup

Metryczka

• Typ: Oklad
• Kategoria: Stawy i mięśnie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 40 minut przygotowania + 30–45 minut okładu
• Wydajność: ok. 450 g pasty — 1 okład na odcinek lędźwiowy
• Sezon: Korę wierzby białej zbiera się wczesną wiosną (marzec–kwiecień), z młodych, 2–3-letnich gałązek, gdy sok rusza i kora łatwo schodzi. Szyszkojagody jałowca — jesienią (wrzesień–listopad), tylko dojrzałe, granatowoczarne, z drugiego roku. Rozmaryn zbieraj przed kwitnieniem, latem. Rumianek — maj–sierpień. Sam okład najczęściej robi się jesienią i zimą, gdy zimno i wilgoć nasilają bóle krzyża.

Składniki

• 200 g zielonej gliny w proszku (illit, glinka francuska, kosmetyczna klasa czystości)
• 1 łyżka suszonej kory wierzby białej
• 1 łyżka suszonego ziela rozmarynu
• 1 łyżka suszonych szyszkojagód jałowca, rozgniecionych
• 1 łyżka suszonego kwiatu rumianku
• 300 ml wody
• 1 łyżka oleju rzepakowego lub oliwy (żeby glinka nie pękała i nie ściągała skóry)
• 10 kropli olejku rozmarynowego (opcjonalnie, wzmacnia rozgrzewanie)
• gaza lub bawełniana ściereczka ok. 30 × 40 cm
• folia spożywcza, ręcznik i termofor lub poduszka elektryczna do utrzymania ciepła
• miska ceramiczna lub szklana oraz drewniana łyżka (glinki nie miesza się metalem)

Przygotowanie

1. Korę wierzby zalej 300 ml zimnej wody i gotuj pod przykryciem 10 minut — garbniki i salicylany z kory potrzebują odwaru, nie naparu.
2. Zdejmij z ognia, dorzuć rozmaryn, rozgniecione szyszkojagody jałowca i rumianek, przykryj i odstaw na 15 minut.
3. Przecedź przez gęste sitko, mocno odciskając surowiec. Powinno zostać ok. 250 ml płynu.
4. Odwar ostudź do ok. 45 °C. W ceramicznej misce wsyp 200 g zielonej gliny i wlewaj odwar porcjami po 50 ml, mieszając drewnianą łyżką.
5. Mieszaj do konsystencji gęstej pasty — takiej, która trzyma się łyżki i nie ścieka. Jeśli glinka wypije cały odwar, dolej odrobinę ciepłej wody.
6. Wmieszaj łyżkę oleju i ewentualnie olejek rozmarynowy. Odstaw na 10 minut, żeby glinka napęczniała.
7. Zrób próbę uczuleniową na przedramieniu: odrobina pasty, 30 minut obserwacji.
8. Sprawdź temperaturę pasty na wewnętrznej stronie nadgarstka — ma być przyjemnie ciepła, ok. 40 °C, nigdy gorąca.
9. Rozsmaruj pastę warstwą 1–1,5 cm na gazie i przyłóż na bolący odcinek kręgosłupa, gazą do skóry. Nie nakładaj bezpośrednio na kręgi ani na wystające wyrostki kolczyste — okład kładzie się na mięśnie po obu stronach kręgosłupa.
10. Przykryj folią, na to ręcznik, na wierzch termofor. Połóż się na brzuchu i trzymaj 30–45 minut.
11. Zdejmij okład, zmyj resztki glinki letnią wodą, osusz i przez godzinę nie wychodź na zimno — rozgrzane mięśnie łatwo się przeziębiają.
12. Zużytą glinkę wyrzuć — sorbenty nie nadają się do ponownego użycia.

Dawkowanie

Okład zewnętrzny, na skórę nieuszkodzoną. Nakładaj 1 raz dziennie, najlepiej wieczorem, na 30–45 minut. Kuracja: 7–10 dni z rzędu, potem 5–7 dni przerwy. Przy przewlekłym bólu krzyża można stosować 2–3 razy w tygodniu przez kilka tygodni. Nie stosuj więcej niż jednego okładu dziennie ani nie zostawiaj glinki na noc — schłodzona glinka wysysa ciepło i może wywołać przeziębienie mięśni. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania doustnego; gliny zielonej nie połykaj, jest to glinka kosmetyczna, a nie jadalna. DZIECI: nie stosować poniżej 12 roku życia; u nastolatków tylko na letnio (ok. 37 °C), przez maksymalnie 20 minut i bez olejku rozmarynowego.

Przechowywanie

Zarobionej pasty nie przechowuj — wilgotna glina z odwarem ziołowym to pożywka dla bakterii i pleśni, a sorpcyjne właściwości glinki wyczerpują się po pierwszym użyciu. Suchą glinę trzymaj w szczelnym, suchym pojemniku (szkło, ceramika, papier — nie w metalu, bo glinka reaguje z metalem i traci ładunek jonowy) i chroń przed wilgocią; zbrylona i stwardniała glinka nadaje się już tylko do wyrzucenia. Suszone zioła w ciemnych, szczelnych słoikach do 12 miesięcy. Do mieszania używaj wyłącznie drewna, ceramiki lub plastiku.

Trwałość

pastę zużyć od razu, w ciągu 2 godzin; sucha glinka w proszku zachowuje właściwości latami

Wskazówki

Najczęstszy błąd: użycie okładu rozgrzewającego przy świeżym urazie albo przy ostrym rwaniu z promieniowaniem do nogi. Glinka z ziołami działa na PRZEWLEKŁE napięcie mięśni, nie na ostry stan zapalny. Drugi błąd: mieszanie glinki metalową łyżką w metalowej misce — glinka traci wtedy ładunek jonowy i część zdolności sorpcyjnych; używaj drewna i ceramiki. Trzeci: zbyt cienka warstwa — poniżej centymetra glinka wysycha w kilka minut, stygnie i zaczyna ściągać skórę. Czwarty: przegrzanie pasty; powyżej 45 °C ryzykujesz oparzenie, zwłaszcza gdy leżysz na okładzie własnym ciężarem. Konsystencja jest dobra, gdy pasta trzyma się odwróconej łyżki przez 3 sekundy. Jeśli glinka pęka i kruszy się na skórze, dodałeś za mało oleju. Zieloną glinę można zastąpić borowiną albo glinką szarą; glinka biała (kaolin) jest łagodniejsza, ale słabiej sorbuje i szybciej stygnie. Korę wierzby można zastąpić korą wiązu lub zielem wiązówki błotnej (też ma salicylany). Zamiast termoforu dobrze działa lniany woreczek z podgrzaną solą lub pestkami wiśni.

Przeciwwskazania

Użyte zioła