Rozgrzewający okład z chrzanu na korzonki

Metryczka

• Typ: Oklad
• Kategoria: Stawy i mięśnie
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 25 minut przygotowania + 5–15 minut okładu
• Wydajność: ok. 100 g papki — 1 okład na odcinek lędźwiowy lub kark
• Sezon: Korzeń chrzanu wykopuj późną jesienią (październik–listopad) albo bardzo wczesną wiosną (marzec), po przemrożeniu — wtedy jest najostrzejszy i najbogatszy w glukozynolany. Nasiona gorczycy dojrzewają w lipcu–sierpniu. Rozmaryn zbieraj latem, przed kwitnieniem. Okład najczęściej robi się jesienią i zimą, gdy wilgoć i zimno nasilają bóle korzonkowe.

Składniki

• 2 łyżki świeżo utartego korzenia chrzanu (ok. 30 g)
• 1 łyżeczka mielonej gorczycy czarnej lub białej (ok. 5 g)
• 3 łyżki mąki żytniej razowej (bufor łagodzący, ok. 30 g)
• 1 łyżka oleju rzepakowego lub oliwy (chroni naskórek)
• 1 łyżka mocnego naparu z rozmarynu (1 łyżeczka suszu na 50 ml wrzątku, 10 minut)
• 2–4 łyżki ciepłej wody (ok. 40 °C) do uzyskania konsystencji
• 1 łyżeczka miodu (opcjonalnie, wiąże papkę)
• cienka bawełniana ściereczka lub gaza ok. 20 × 20 cm — jako warstwa oddzielająca papkę od skóry
• druga ściereczka i suchy ręcznik na wierzch
• olej lub tłusty krem do natłuszczenia skóry przed okładem

Przygotowanie

1. Zaparz rozmaryn: łyżeczkę suszu zalej 50 ml wrzątku, przykryj, odstaw na 10 minut, przecedź.
2. Korzeń chrzanu umyj, obierz i zetrzyj na drobnej tarce tuż przed użyciem — po 20 minutach od utarcia siła działania wyraźnie spada. Rób to przy otwartym oknie, opary drażnią oczy i drogi oddechowe.
3. W misce wymieszaj starty chrzan, mieloną gorczycę i mąkę żytnią.
4. Dodaj olej, napar z rozmarynu, ewentualnie miód i tyle ciepłej wody, żeby powstała gęsta papka o konsystencji ciasta naleśnikowego zgęszczonego do pasty — ma się rozsmarowywać, ale nie ściekać. Woda nie może być gorętsza niż 40 °C, bo wysoka temperatura niszczy mirozynazę i papka nie zadziała.
5. Odstaw papkę na 10 minut — w tym czasie enzym uwalnia substancję czynną i papka zaczyna wyraźnie pachnieć.
6. Zrób próbę uczuleniową i próbę tolerancji: odrobinę papki na gazie przyłóż na wewnętrzną stronę przedramienia na 5 minut. Jeśli pojawi się pieczenie nie do wytrzymania albo pęcherz, nie stosuj okładu.
7. Skórę w miejscu okładu natłuść olejem lub tłustym kremem — to bariera chroniąca naskórek.
8. Rozsmaruj papkę warstwą 5 mm na ściereczce i przyłóż ją do skóry stroną BEZ papki, papką do góry, tak żeby papka nie miała bezpośredniego kontaktu ze skórą. Przykryj drugą ściereczką i ręcznikiem.
9. Trzymaj 5–10 minut, maksymalnie 15 — kontroluj skórę co 3 minuty. Zdejmij natychmiast, gdy pieczenie staje się silne albo skóra jest jaskrawoczerwona.
10. Zdejmij okład, obmyj skórę letnią wodą (nie gorącą), osusz i natłuść tłustym kremem lub maścią nagietkową.
11. Przez godzinę zostań w cieple, nie wychodź na zimno i nie bierz prysznica. Resztki papki wyrzuć.

Dawkowanie

WYŁĄCZNIE ZEWNĘTRZNIE, na skórę nieuszkodzoną, zawsze przez warstwę tkaniny — papki z chrzanem NIGDY nie nakłada się bezpośrednio na skórę. Nie stosować doustnie w postaci leczniczej — chrzan jako przyprawa jest bezpieczny, ale ten preparat jest okładem, nie jedzeniem. Czas okładu: dorosły 5–10 minut, maksymalnie 15 minut, przy pierwszym użyciu zacznij od 5 minut i sprawdź reakcję skóry. Maksymalnie 1 okład dziennie, na jednym obszarze nie częściej niż co drugi dzień. Kuracja: do 5–7 okładów, potem co najmniej tydzień przerwy. Skóra po okładzie ma być zaczerwieniona i ciepła — nie sina, nie z pęcherzami. DZIECI: nie stosować poniżej 12 roku życia; u nastolatków maksymalnie 3–5 minut, z podwójnie zmniejszoną ilością chrzanu i gorczycy oraz zawsze pod nadzorem dorosłego.

Przechowywanie

Papki nie przechowuje się — izotiocyjanian allilu jest lotny i rozkłada się w ciągu godziny, a starty chrzan po kilku godzinach jest już tylko bezużyteczną, kwaśniejącą masą. Świeży korzeń chrzanu przechowuj w lodówce, zawinięty w wilgotną ściereczkę lub w piasku w chłodnej piwnicy — wytrzyma kilka miesięcy. Mieloną gorczycę trzymaj w szczelnym, ciemnym słoiku do 12 miesięcy; zwietrzała, bezwonna gorczyca nie zadziała. Nie przechowuj przygotowanej papki w lodówce z myślą o kolejnym okładzie — to strata surowca i ryzyko, że nałożysz coś, co już nie działa albo przeciwnie: skisło.

Trwałość

zużyć natychmiast po przygotowaniu; papka traci moc w ciągu 30–60 minut

Wskazówki

Najczęstszy i najgroźniejszy błąd: nałożenie papki wprost na skórę i zostawienie jej na dłużej. Chrzan to rewulsyw, nie balsam — działa przez drażnienie, więc pomiędzy papką a skórą MUSI być tkanina, a zegar musi chodzić. Drugi błąd: zalanie chrzanu wrzątkiem, co zabija mirozynazę i sprawia, że papka nie piecze wcale — woda ma mieć najwyżej 40 °C. Trzeci: użycie chrzanu ze słoika (konserwowanego octem) zamiast świeżego korzenia — zakwaszony i pasteryzowany chrzan jest bezużyteczny. Czwarty: gorący prysznic po okładzie, który dodatkowo podrażnia rozgrzaną skórę. Papka wyszła, gdy po 10 minutach od zarobienia gryzie w nos i szczypie w oczy. Jeśli po 5 minutach okładu nie czujesz zupełnie nic, chrzan był stary — dołóż świeżego, a nie wydłużaj czasu. Osoby o wrażliwej skórze mogą zwiększyć ilość mąki żytniej do 5 łyżek i zmniejszyć chrzan do jednej łyżki. Zamiast chrzanu można użyć samej mielonej gorczycy (klasyczny plaster gorczycowy, 1 część gorczycy na 4 części mąki), a zamiast rozmarynu — naparu z macierzanki. Skórę po okładzie zawsze natłuść, najlepiej maścią z nagietkiem.

Przeciwwskazania

Użyte zioła