Wywar z kwiatu głogu na chorobę wieńcową

Metryczka

• Typ: Wywar
• Kategoria: Serce i krążenie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 10 minut pracy + 30 minut namaczania + 20 minut gotowania i naciągania
• Wydajność: 1 porcja 250 ml z jednorazowego zaparzenia; mieszanka wystarcza na ok. 15 porcji
• Sezon: maj–czerwiec (zbiór kwiatostanu z liściem, w pełni kwitnienia)

Składniki

• 20 g suszonego kwiatostanu głogu z liściem (ok. 4 łyżki)
• 10 g suszonego ziela serdecznika pospolitego (ok. 2 łyżki)
• 10 g suszonego liścia melisy (ok. 2 łyżki)
• 5 g suszonego ziela skrzypu polnego (ok. 1 łyżka)
• 250 ml zimnej wody na jedną porcję wywaru

Przygotowanie

1. Zmieszaj suche surowce w suchej misce: głóg, serdecznik, melisę i skrzyp. Przesyp mieszankę do szczelnego słoika — starczy na ok. 15 porcji.
2. Na jedną porcję odmierz 1 czubatą łyżkę mieszanki (ok. 3 g) i zalej ją 250 ml ZIMNEJ wody w małym rondelku.
3. Odstaw na 30 minut do namoczenia — zimna maceracja wstępna otwiera surowiec i podnosi wydajność wyciągu flawonoidów.
4. Powoli doprowadź do wrzenia pod przykryciem, po czym zmniejsz ogień i gotuj bardzo delikatnie (lekkie bulgotanie, ok. 95 °C) przez 5 minut. Nie gotuj dłużej — flawonoidy się rozkładają.
5. Zdejmij z ognia i odstaw pod przykryciem na 15 minut do naciągnięcia.
6. Przecedź przez gęste sitko lub gazę, dociskając surowiec łyżką, aby odzyskać cały płyn. Uzupełnij przegotowaną wodą do 250 ml, jeśli część odparowała.
7. Pij ciepły, nie gorący (ok. 45–50 °C). Nie dosładzaj cukrem — ewentualnie pół łyżeczki miodu po ostudzeniu poniżej 40 °C.

Dawkowanie

Dorośli: pół szklanki (125 ml) ciepłego wywaru 2 razy dziennie — rano na czczo i wieczorem, 30 minut przed posiłkiem. Alternatywnie 250 ml raz dziennie wieczorem, jeśli dolegliwości nasilają się nocą. Kuracja: minimum 6–8 tygodni ciągle, bo działanie głogu narasta powoli i utrwala się dopiero po kilku tygodniach. Po 3 miesiącach zrób 3–4 tygodnie przerwy. Podczas kuracji monitoruj ciśnienie i tętno. Dzieci: nie stosować poniżej 12. roku życia; powyżej — wyłącznie na zlecenie lekarza.

Przechowywanie

Suchą mieszankę trzymaj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła, w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej, bez dostępu światła. Wilgoć w słoiku oznacza pleśń w ciągu tygodnia — susz nie może być dowilżony. Gotowy wywar przechowuj wyłącznie w lodówce, w zakręconej butelce, maksymalnie 24 godziny; po tym czasie flawonoidy utleniają się, wywar ciemnieje i traci wartość. Nie odgrzewaj wywaru w mikrofalówce ani nie doprowadzaj go ponownie do wrzenia — podgrzej w kąpieli wodnej.

Trwałość

sucha mieszanka: 12 miesięcy; gotowy wywar: 24 godziny w lodówce

Wskazówki

Największy błąd początkujących to kupowanie samego kwiatu głogu bez liścia — farmakopealny surowiec to kwiatostan Z liściem, bo to liść niesie większość flawonoidów. Sprawdź w surowcu: powinny być widoczne drobne, trójklapowe zielone listki, nie tylko białe płatki. Drugi błąd: zalewanie wrzątkiem zamiast zimnym startem — na wywar z kwiatostanu zawsze zaczynaj od zimnej wody, inaczej wydobędziesz połowę tego, co można. Nie gotuj dłużej niż 5 minut, bo wywar zrobi się brunatny i gorzki — to znak przegrzania. Dobrze zrobiony wywar jest bursztynowo-złocisty, przejrzysty, o łagodnym, lekko migdałowym zapachu. Jeśli mieszanka jest zbyt gorzka od serdecznika, zmniejsz jego udział do 5 g i dołóż 5 g melisy. Skrzyp można zastąpić 5 g ziela nostrzyka żółtego, jeśli w grę wchodzą także obrzęki żylne. Zbierając kwiatostan samodzielnie — tnij całe kwiatostany z 2–3 listkami w maju, w suchy, słoneczny dzień po obeschnięciu rosy, i susz w cieniu w temperaturze do 35 °C; wyższa temperatura brązowi płatki i niszczy witeksynę.

Przeciwwskazania

Użyte zioła