Kąpiel odprężająca z kwiatu róży i płatków malwy

Metryczka

• Typ: Kapiel
• Kategoria: Pielęgnacja
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 30 minut (lub +4 godziny, jeśli robisz wyciąg śluzowy na zimno)
• Wydajność: ok. 2 litry naparu na jedną pełną kąpiel w wannie (ok. 100–120 litrów wody)
• Sezon: róża: czerwiec–lipiec (płatki zbierane rano, po obeschnięciu rosy, z kwiatów świeżo rozwiniętych — po południu olejek eteryczny jest już w dużej części ulotniony); malwa czarna: lipiec–wrzesień (kwiaty w pełni rozwinięte, suszone szybko w cieniu, bo czernieją); ślaz dziki: czerwiec–sierpień; lawenda: czerwiec–sierpień (tuż przed pełnym rozkwitem); lipa: czerwiec–lipiec (kwiatostany z podsadką, w pełni kwitnienia). Kąpiel wykonujesz cały rok z surowca zebranego latem

Składniki

• 30 g suszonych płatków róży damasceńskiej lub stulistnej (Rosae flos)
• 20 g suszonego kwiatu malwy czarnej (Malvae arboreae flos)
• 20 g suszonego liścia lub kwiatu ślazu dzikiego (Malvae folium/flos)
• 15 g suszonego kwiatu lawendy wąskolistnej (Lavandulae flos)
• 15 g suszonego kwiatu lipy (Tiliae flos)
• 2 litry wody na napar
• 3 łyżki (ok. 60 g) mleka w proszku lub 250 ml pełnotłustego mleka (opcjonalnie — emulguje olejek i zmiękcza wodę)
• 1 łyżka miodu lipowego lub akacjowego (opcjonalnie)
• 6 kropli olejku eterycznego różanego lub geraniowego (opcjonalnie, rozprowadzić w mleku lub w łyżce oleju)

Przygotowanie

1. Wymieszaj suche kwiaty w misce. Na jedną kąpiel odmierz całą porcję (100 g) — kąpiel kwiatowa wymaga dużo surowca, oszczędzanie na płatkach daje wodę o zapachu herbaty i zero efektu.
2. Zagotuj 2 litry wody, zdejmij z ognia i odczekaj minutę, aż przestanie wrzeć (ok. 95 °C). Zalej kwiaty w dużym garnku lub emaliowanym naczyniu.
3. Przykryj SZCZELNIE i parz 25 minut. Przykrycie jest kluczowe — olejek eteryczny róży i lawendy ucieka z parą; parzenie w otwartym garnku to wylanie połowy działania do kuchni.
4. Malwy i ślazu NIE gotuj. Śluzy denaturują we wrzeniu i wywar zamiast jedwabistego robi się wodnisty. Jeśli chcesz maksimum śluzu, przygotuj osobno wyciąg na zimno: 20 g ślazu zalej 500 ml zimnej wody i odstaw na 4 godziny, mieszając co jakiś czas, potem odcedź i dodaj do wanny bez podgrzewania.
5. Odcedź napar przez gęste sitko lub gazę. Zużyte płatki możesz zawiązać w gazę i wrzucić do wanny — dają efekt wizualny, ale musisz je potem wyłowić, żeby nie zatkały odpływu.
6. Napełnij wannę wodą o temperaturze 36–38 °C (termometr, nie łokieć). Powyżej 38 °C garbniki róży i gorąco odtłuszczają skórę i po kąpieli będzie ciągnąć — a to odwrotność tego, o co chodzi.
7. Jeśli używasz mleka i miodu: rozpuść 1 łyżkę miodu w 250 ml ciepłego mleka, dodaj olejek eteryczny, wymieszaj i dopiero taką mieszankę wlej do wanny. Olejku NIGDY nie wkraplaj bezpośrednio do wody — nie rozpuszcza się, pływa po powierzchni i przy kontakcie ze śluzówką potrafi podrażnić.
8. Wlej odcedzony napar (i ewentualny wyciąg na zimno) do wanny, wymieszaj ręką.
9. Zanurz się na 15–20 minut. Nie używaj mydła ani żelu — zmyją film śluzowy, po który robisz tę kąpiel.
10. Po wyjściu NIE spłukuj się pod prysznicem. Osusz skórę przez delikatne przykładanie ręcznika (nie tarcie) i w ciągu 3 minut, na wciąż wilgotną skórę, nałóż balsam lub olej — wtedy zamkniesz wodę pod warstwą tłuszczu.

Dawkowanie

Do stosowania wyłącznie zewnętrznego. Kąpiel 15–20 minut, 1–3 razy w tygodniu, wieczorem — najlepiej 60–90 minut przed snem, żeby ciało zdążyło się schłodzić (to spadek temperatury po kąpieli, a nie samo rozgrzanie, ułatwia zasypianie). Nie przedłużaj kąpieli powyżej 25 minut: dłuższe moczenie rozpulchnia warstwę rogową i skóra po wyjściu jest bardziej sucha, nie mniej. Kuracji nie trzeba ograniczać czasowo — to zabieg pielęgnacyjny, nie leczniczy. Przy skórze bardzo suchej i atopowej można stosować 3 razy w tygodniu na stałe, zawsze kończąc balsamem na wilgotną skórę. U dzieci powyżej 3. roku życia: temperatura wody maks. 36 °C, czas 10 minut, BEZ olejku eterycznego (sam napar z kwiatów jest bezpieczny).

Przechowywanie

Suche płatki przechowuj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła lub w blaszanej puszce, w temperaturze pokojowej, koniecznie bez dostępu światła — róża blaknie i traci zapach na słońcu w kilka tygodni. Nie trzymaj kwiatów w plastikowych woreczkach: kruszą się, elektryzują i chłoną wilgoć. Zawilgocone płatki sklejają się w bryłki i pleśnieją (biały lub szary meszek, stęchły zapach — wtedy wyrzuć całość, nie próbuj dosuszać). Naparu nie przechowuj: śluzy z malwy to znakomita pożywka bakteryjna, po dobie w cieple woda robi się śliska i kwaśno pachnąca.

Trwałość

sucha mieszanka: 12 miesięcy w szczelnym słoiku, chociaż płatki róży tracą aromat już po 6–8 miesiącach. Gotowy napar: zużyć od razu, maksymalnie do 24 godzin w lodówce

Wskazówki

Najczęstszy błąd to za mało surowca. 100 g kwiatów na 100 litrów wody to i tak niewiele; garść płatków z herbaciarni da wodę ładnie pachnącą i kompletnie nieaktywną. Drugi błąd: parzenie bez przykrycia — olejek eteryczny róży i lawendy jest lotny z parą wodną i po prostu ucieknie. Trzeci: gotowanie malwy i ślazu, co niszczy śluzy; jeśli po kąpieli woda nie jest lekko jedwabista w dotyku, to znaczy, że śluz się nie wyekstrahował. Czwarty, najbardziej frustrujący: spłukiwanie się po wyjściu — zmywasz wtedy dokładnie to, po co robiłeś kąpiel. Różę damasceńską można zastąpić stulistną, dziką (Rosa canina — płatki, nie owoc) albo pomarszczoną; malwę czarną — prawoślazem lekarskim (korzeń, wyciąg na zimno, jeszcze więcej śluzu) albo ślazem zaniedbanym. Lipę można pominąć, ale to ona daje kąpieli charakterystyczną miękkość wody. Dobrze przygotowany napar jest przejrzysty, bursztynowo-różowy i pachnie kwiatowo, nie zielsko; jeżeli jest brunatny — przelałeś płatki wrzątkiem prosto z gwizdka i przypaliłeś olejek. Efekt poznasz następnego ranka: skóra jest gładka i nie ciągnie, a wanna była śliska — to znak, że śluz zadziałał.

Przeciwwskazania

Użyte zioła