Mieszanka
To mieszanka o działaniu mechanicznym, nie przeczyszczającym — nie drażni jelita, tylko pęcznieje w nim i zwiększa objętość treści, pobudzając perystaltykę w sposób fizjologiczny. Nasiona babki płesznik i babki jajowatej (psyllium) chłoną wielokrotność swojej masy wody, tworząc śluzowy żel, siemię lniane robi to samo i dodatkowo natłuszcza, a łuska babki działa równocześnie jako prebiotyk dla mikrobioty. Prawoślaz osłania podrażnioną błonę śluzową, a koper włoski zapobiega wzdęciom, które przy nagłym zwiększeniu podaży błonnika są nieuniknione. To alternatywa dla surowców antrachinonowych (senes, kruszyna), których nie wolno stosować przewlekle — tej mieszanki można używać długo.
Dorośli: 1 czubata łyżka (5–7 g) mieszanki rozmieszana w 250 ml letniej wody, 1–2 razy dziennie — rano na czczo i ewentualnie wieczorem, 30–60 minut przed snem. Zaczynaj ZAWSZE od jednej porcji dziennie przez pierwszy tydzień; dopiero potem, jeśli trzeba, dołóż drugą. Efekt pojawia się po 12–72 godzinach, nie natychmiast. Zachowaj co najmniej 1–2 godziny odstępu od WSZYSTKICH leków i suplementów — błonnik pęczniejący wiąże je i wyraźnie obniża ich wchłanianie (dotyczy to zwłaszcza lewotyroksyny, karbamazepiny, litu, doustnych leków przeciwcukrzycowych, doustnej antykoncepcji, żelaza i cynku). Kuracja: bezpiecznie 4–8 tygodni; mieszankę można też stosować przewlekle, w odróżnieniu od senesu i kruszyny. Dzieci powyżej 6 lat: pół porcji (2–3 g) raz dziennie, ale wyłącznie po konsultacji z lekarzem i przy zapewnionej dużej podaży płynów. Dzieci poniżej 6 lat: nie stosować (ryzyko zachłyśnięcia i niedrożności).
Szczelny słój z ciemnego szkła lub puszka, w suchym i chłodnym miejscu, temperatura do 20 °C. Śluzowe surowce są skrajnie higroskopijne — po otwarciu słoja przy parującym garnku mieszanka potrafi się zbryłkować w jedną noc. Zbrylona, kleista lub pachnąca zjełczałym tłuszczem (siemię) nadaje się tylko do wyrzucenia. Nie nabieraj mieszanki mokrą łyżką. Ze względu na zmielone siemię najlepiej trzymać słój w lodówce — wydłuża to trwałość do ok. 6 miesięcy.
3 miesiące w szczelnym słoju (limit narzuca zmielone siemię lniane, które jełczeje). Bez siemienia — do 12 miesięcy. Przygotowaną porcję trzeba wypić w ciągu 10–15 minut, nie da się jej przechować
Trzy błędy niszczą ten przepis. Pierwszy: za mało wody — mieszanka bez płynu działa jak korek i pogłębia zaparcie zamiast je znosić; jeśli nie jesteś w stanie wypić 1,5–2 litrów dziennie, w ogóle jej nie zaczynaj. Drugi: zwlekanie z wypiciem — po 15 minutach żel jest tak gęsty, że trzeba go jeść łyżką, a po 30 minutach nie nadaje się do niczego; miksuj i pij od razu. Trzeci: startowanie od pełnej dawki — pierwsze dni na pełnej porcji to gwarantowane wzdęcia i skurcze; wprowadzaj stopniowo, a koper w składzie znacznie to złagodzi. Nie zalewaj mieszanki wrzątkiem — gorąca woda natychmiast żeluje śluz na powierzchni ziaren i tworzy grudki z suchym środkiem; letnia woda daje jednorodny żel. Jeśli konsystencja jest dla ciebie nie do przejścia, rozmieszaj porcję w kefirze, jogurcie pitnym albo soku jabłkowym — działanie jest to samo, ale nadal trzeba popić wodą. Siemię możesz zastąpić nasionami chia w tej samej ilości, jeśli wolisz łagodniejszy smak. Że wyszło, poznasz po tym, że stolec staje się miękki i uformowany w ciągu 2–4 dni; jeśli po tygodniu nic się nie zmieniło, prawie na pewno pijesz za mało wody. Mieszankę rób w małych porcjach po 100 g — dzięki temu siemię zawsze będzie świeże.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.