Metryczka
- Typ: Pasta
- Kategoria: Skóra i włosy
- Trudność: łatwy
- Czas przygotowania: 30 minut (w tym 15 minut zaparzania) + 10–15 minut aplikacji
- Wydajność: ok. 100 ml — na 3–4 maseczki na całą twarz
- Sezon: Cały rok. Liść pokrzywy zbieraj od maja do lipca, przed kwitnieniem, gdy ma najwięcej krzemionki; kwiat nagietka — od czerwca do września, w pełni kwitnienia i w słoneczny dzień; liść szałwii — w czerwcu–lipcu, przed kwitnieniem
Składniki
- 3 łyżki (ok. 30 g) glinki zielonej kosmetycznej
- 1 łyżka (ok. 3 g) sproszkowanego suszonego liścia pokrzywy
- 1 łyżeczka (ok. 1,5 g) sproszkowanego kwiatu nagietka
- 1 łyżeczka (ok. 1,5 g) sproszkowanego liścia szałwii lekarskiej
- ok. 60 ml naparu z nagietka (1 łyżka suszu na 100 ml wrzątku, parzone 15 minut pod przykryciem, przecedzone)
- 1 łyżeczka (ok. 5 ml) hydrolatu z oczaru wirginijskiego lub wody różanej (opcjonalnie)
- 3 krople olejku z drzewa herbacianego
- 1/2 łyżeczki (ok. 2,5 ml) oleju z pestek winogron — tylko dla cery mieszanej
Przygotowanie
- Zaparz napar z nagietka: 1 łyżkę suszonego kwiatu zalej 100 ml wrzątku, przykryj i odstaw na 15 minut, następnie przecedź przez gęste sitko i ostudź do temperatury pokojowej.
- Zmiel na pył suszony liść pokrzywy, kwiat nagietka i liść szałwii, a następnie przesiej przez gęste sitko — nieprzesiane włókna rysują skórę i utrudniają zmycie maski.
- Wymieszaj w ceramicznej lub szklanej miseczce glinkę zieloną z przesianymi proszkami ziołowymi. Nie używaj metalowych naczyń ani łyżek — metal reaguje z glinką i obniża jej zdolność sorpcyjną; mieszaj łyżeczką drewnianą, ceramiczną lub plastikową.
- Wlewaj ostudzony napar po łyżce, cały czas mieszając, aż uzyskasz gładką pastę o konsystencji gęstego jogurtu, dającą się rozsmarować pędzelkiem, ale nieściekającą z twarzy.
- Dla cery mieszanej wmieszaj olej z pestek winogron; dla cery tłustej pomiń go całkowicie.
- Na końcu wkropl olejek z drzewa herbacianego i wymieszaj przez 30 sekund, aż zapach będzie równomierny.
- Nałóż pastę pędzelkiem na oczyszczoną, wilgotną skórę twarzy, omijając okolice oczu i ust; warstwa ok. 2 mm.
- Zmyj maskę letnią wodą, gdy glinka jest jeszcze wilgotna w dotyku — nigdy nie pozwól jej całkowicie wyschnąć i popękać na twarzy, bo wysuszona glinka odciąga wodę ze skóry i nasila łojotok z odbicia.
- Po zmyciu osusz skórę przez przykładanie ręcznika i nałóż lekki krem nawilżający. Resztę pasty przełóż do wyparzonego, zakręcanego słoiczka.
Dawkowanie
Wyłącznie do stosowania zewnętrznego na skórę. Nakładaj na oczyszczoną twarz warstwą 2 mm na 10–15 minut, 1–2 razy w tygodniu przy cerze tłustej, 1 raz w tygodniu przy cerze mieszanej. Punktowo, na pojedyncze zmiany zapalne, można stosować co drugi dzień na 10 minut. Kurację prowadź przez 6–8 tygodni; pierwsze efekty (mniej błyszcząca skóra, mniej zaskórników) widać zwykle po 2–3 tygodniach. Nie stosować częściej niż 2 razy w tygodniu na całą twarz — częstsze użycie przesusza naskórek i paradoksalnie nasila produkcję sebum.
Przechowywanie
Gotową pastę trzymaj w wyparzonym, szczelnie zamkniętym słoiczku w lodówce i zużyj w ciągu 5 dni — napar bez konserwantu jest pożywką dla bakterii i pleśni. Nabieraj tylko czystą szpatułką. Pojawienie się pleśni, kwaśnego zapachu lub gazu pod wieczkiem oznacza, że pasta jest zepsuta i nadaje się do wyrzucenia. Wygodniej jest przechowywać samą suchą mieszankę (glinka + zioła) w szczelnym słoiku, w suchym i ciemnym miejscu do 12 miesięcy, i zarabiać naparem porcję na jedno użycie.
Trwałość
5 dni w lodówce (pasta zawiera wodę i nie ma konserwantu); suchą mieszankę proszków bez wody — do 12 miesięcy
Wskazówki
Najczęstszy błąd to trzymanie glinki do całkowitego wyschnięcia — popękana, sucha maska ściąga wodę z naskórka, uszkadza barierę lipidową i po kilku zabiegach skóra jest bardziej tłusta niż przed kuracją. Zmywaj, gdy glinka jest jeszcze matowa, ale wilgotna w dotyku; jeśli zaczyna schnąć, spryskaj twarz hydrolatem. Drugi błąd to metalowa łyżka i metalowa miska — jony metalu wchodzą w reakcję z glinką i obniżają jej pojemność sorpcyjną. Trzeci: nieprzesiane zioła, które rysują skórę. Glinkę zieloną można zastąpić białą (delikatniejsza, dla cery wrażliwej) albo różową (pośrednia); glinka czerwona lepiej sprawdzi się przy cerze naczynkowej, ale wtedy pomiń olejek herbaciany. Napar z nagietka można zamienić na napar z rumianku (łagodniej) lub ze skrzypu (więcej krzemionki). Poprawnie wykonana pasta jest jednolicie oliwkowozielona, gładka, bez grudek, i po nałożeniu pędzelkiem nie ścieka. Sygnał, że działa: po zmyciu skóra jest matowa i gładka, ale nie ściągnięta ani zaczerwieniona — rumień utrzymujący się dłużej niż godzinę oznacza, że maska była zbyt agresywna lub trzymana za długo.
Przeciwwskazania
Nie stosować na skórę z aktywnym trądzikiem ropowiczym, torbielowatym ani z rozległym stanem zapalnym — glinka i szorstkie cząstki mogą rozsiać zakażenie; te postacie trądziku wymagają leczenia dermatologicznego. Nie nakładać na skórę uszkodzoną, otwarte rany, świeże blizny, oparzenia słoneczne, ani na skórę leczoną retinoidami miejscowymi (tretynoina, adapalen), izotretynoiną doustną, kwasami AHA/BHA lub nadtlenkiem benzoilu — połączenie skutkuje silnym podrażnieniem i złuszczaniem. Przeciwwskazany przy trądziku różowatym i cerze naczynkowej (glinka i olejek herbaciany nasilają rumień). Olejek z drzewa herbacianego jest częstym alergenem kontaktowym — przed pierwszym użyciem wykonaj próbę na zgięciu łokciowym i odczekaj 24 godziny; nie stosować u dzieci poniżej 12. roku życia. Szałwia i nagietek to rośliny astrowate i wargowe — ostrożnie przy uczuleniu na bylicę i rumianek. W ciąży i w laktacji maska z glinki jest dopuszczalna, ale pomiń olejek z drzewa herbacianego. Odstawić natychmiast przy pieczeniu, świądzie, obrzęku lub nasileniu wyprysków utrzymującym się dłużej niż tydzień.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.