Wywar
Ziele pięciornika gęsiego (srebrnika) to surowiec garbnikowy — zawiera 6–10% garbników elagowych i katechinowych, flawonoidy (mirycytrynę, kwercetynę), kwasy fenolowe i cholinę. Garbniki wiążą w jelicie kwasy żółciowe i tłuszcze, ograniczając ich zwrotne wchłanianie; organizm, żeby odtworzyć pulę kwasów żółciowych, zużywa cholesterol z krwi — to ten sam mechanizm, który działa w preparatach z błonnikiem. Wywar wzmocniono owocem głogu (procyjanidyny wspierające naczynia wieńcowe), korzeniem mniszka i liściem karczocha (cynaryna pobudzająca wydzielanie żółci, czyli główną drogę usuwania cholesterolu z ustroju). Preparat jest wspomagający — obniża lipidy o kilka procent przy konsekwentnym stosowaniu i tylko w połączeniu z dietą; nie zastępuje statyn u osób z rozpoznaną hipercholesterolemią.
Doustnie: 200 ml wywaru 2 razy dziennie, 30 minut przed śniadaniem i przed obiadem. Kuracja trwa 6–8 tygodni, po czym obowiązkowa przerwa 2–4 tygodnie. Pierwsze zmiany w lipidogramie ocenia się nie wcześniej niż po 8–12 tygodniach konsekwentnego stosowania wraz z dietą ubogą w tłuszcze nasycone. Nie przekraczaj 400 ml wywaru dziennie — większe dawki garbników podrażniają błonę śluzową żołądka i upośledzają wchłanianie żelaza. Nie pij wywaru bezpośrednio do posiłku bogatego w żelazo ani razem z suplementem żelaza; zachowaj co najmniej 2 godziny odstępu. Dzieci: preparat nie jest przeznaczony dla dzieci — hipercholesterolemia u dziecka wymaga diagnostyki lekarskiej, nie ziół.
Gotowy wywar przelej po ostudzeniu do wyparzonego słoika lub butelki, zakręć i wstaw do lodówki (2–6 °C). Surowce suche trzymaj oddzielnie, w szczelnych ciemnych słoikach, w suchym miejscu — ziele pięciornika przechowuje się do 12 miesięcy, owoc głogu do 18 miesięcy. Zawilgocony susz pleśnieje i traci garbniki; jeśli po otwarciu słoika czuć stęchliznę, surowiec nadaje się do wyrzucenia.
Świeży wywar: 24 godziny w lodówce, w szczelnie zamkniętym słoiku. Po dobie garbniki utleniają się, wywar ciemnieje i zaczyna gorzknieć — nadaje się wtedy już tylko na okłady, nie do picia. Nie mrozić i nie odgrzewać powtórnie.
Najczęstszy błąd: zalanie ziela wrzątkiem, jak naparu. Pięciornik to surowiec twardy i garbnikowy — bez 10-minutowego gotowania dostajesz jasną, słabą wodę zamiast wywaru. Drugi błąd: gotowanie w aluminiowym garnku lub mieszanie metalową łyżką ze stali niskiej jakości — garbniki wchodzą w reakcję z metalem, wywar czernieje i nabiera metalicznego posmaku; używaj emalii, stali nierdzewnej albo szkła żaroodpornego. Trzeci: rezygnacja z odciśnięcia surowca po przecedzeniu — w wyciśniętym suszu zostaje spora część wyciągu. Rozpoznanie udanego wywaru: kolor ciemnobrunatny z czerwonym odcieniem, zapach lekko sianowy, smak wyraźnie cierpki i ściągający, po którym język na chwilę robi się szorstki — brak cierpkości oznacza, że garbników nie udało się wydobyć. Ziele pięciornika gęsiego można w tym przepisie zastąpić kłączem pięciornika kurze ziele (1 łyżeczka zamiast 2 łyżek ziela — kłącze ma nawet 20% garbników i jest znacznie mocniejsze), ale wtedy skróć kurację do 4 tygodni i uważaj na zaparcia. Cierpkość łagodzi plasterek cytryny lub łyżeczka soku z aronii dodana do gotowego wywaru. I rzecz kluczowa dla efektu: bez ograniczenia tłuszczów nasyconych, cukru prostego i alkoholu żaden wywar nie ruszy lipidogramu — zioło jest tu dodatkiem do diety, nie odwrotnie.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.