Mieszanka
Kość to nie sam wapń — to macierz kolagenowa nasycona hydroksyapatytem, a do jej budowy potrzeba krzemu, magnezu, boru, cynku i witaminy K. Ta mieszanka zestawia trzy surowce, które dostarczają tych składników w formie roślinnej: skrzyp jako źródło rozpuszczalnej krzemionki, pokrzywę bogatą w wapń, magnez, żelazo i witaminę K1, oraz lucernę siewną — roślinę o korzeniach sięgających kilku metrów, która wyciąga z podglebia bor i mangan, a przy tym zawiera fitoestrogeny wspierające gospodarkę kostną u kobiet po menopauzie. Uzupełniają je liść morwy i kwiat głogu, które poprawiają smak i stabilizują naczynia odżywiające kość. To preparat długodystansowy — działa w perspektywie miesięcy, nie dni.
Dorośli: 250 ml odwaru dwa razy dziennie, po śniadaniu i po obiedzie. Kuracja: 6 tygodni picia, 2 tygodnie przerwy — i tak w cyklach przez cały rok, jeśli lekarz nie zaleci inaczej. Pierwszych efektów w badaniach densytometrycznych nie należy oczekiwać wcześniej niż po 12 miesiącach; to wsparcie, a nie leczenie. Nie pić na czczo (skrzyp i pokrzywa bywają wtedy drażniące) ani bezpośrednio z suplementem żelaza — garbniki wiążą jony żelaza; zachowaj 2 godziny odstępu. W trakcie kuracji pij co najmniej 2 litry płynów dziennie.
Trzymaj mieszankę w słoiku z zakrętką, w ciemnym miejscu, w temperaturze pokojowej, z dala od kuchenki i okna. Wilgoć jest głównym wrogiem — zawilgocony susz pleśnieje (białe lub zielonkawe naloty, stęchły zapach) i nadaje się wyłącznie do wyrzucenia. Światło rozkłada flawonoidy głogu i chlorofil pokrzywy; wyblakła, siano-szara mieszanka straciła większość wartości. Nie przechowuj w plastikowych woreczkach — susz kruszy się i chłonie zapachy.
12 miesięcy w szczelnym, ciemnym słoiku; gotowy odwar — 24 godziny w lodówce
Najczęstszy błąd: parzenie tej mieszanki wrzątkiem jak zwykłej herbaty. Bez etapu gotowania krzemionka ze skrzypu — czyli sedno całego przepisu — po prostu nie przechodzi do płynu. Drugi błąd to kupowanie lucerny w postaci kiełków lub proszku „alfalfa” niewiadomego pochodzenia; potrzebujesz suszonego ziela w frakcji zielarskiej. Jeśli nie masz lucerny, zastąp ją 20 g suszonej koniczyny łąkowej — również dostarcza minerałów i fitoestrogenów, choć słabiej. Jeśli nie masz morwy, pomiń ją i zwiększ pokrzywę do 40 g. Poprawnie zrobiony odwar ma barwę oliwkowozieloną z brązowym odcieniem i wyraźnie trawiasty, lekko cierpki smak; klarowny i bezbarwny płyn to znak, że proporcje albo czas gotowania były błędne. Nie słódź cukrem — jeśli musisz, dodaj plasterek świeżego imbiru na etapie gotowania. Surowce zbieraj z dala od pól uprawnych i dróg; pokrzywa i skrzyp kumulują metale ciężkie oraz azotany.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.