Świdośliwa olcholistna
Krzew z Ameryki Północnej o granatowych, słodkich owocach bogatych w antocyjany — surowiec witaminowy i przeciwutleniający, nie leczniczy.
Owoce i antyoksydanty
Krzew z Ameryki Północnej o granatowych, słodkich owocach bogatych w antocyjany — surowiec witaminowy i przeciwutleniający, nie leczniczy.
Owoce i antyoksydanty
Pospolita bylina łąk i miedz o liliowych główkach kwiatowych, ludowo stosowana przy świerzbiączce, wypryskach i trądziku.
Skóra i oczyszczanie
Sztywno wyprostowany półpasożyt suchych muraw i borów, zbierany zamiennie ze świetlikiem łąkowym jako surowiec na stany zapalne oczu.
Oczy i stany zapalne
Bylina szuwarowa o liściach podobnych do babki i przewiewnej, okółkowej wiesze drobnych kwiatów; surowcem jest kłącze, dziś marginalne w polskim zielarstwie.
Układ moczowy
Rzadka, chroniona w Polsce huba wyrastająca z podziemnej sklerocjum, w medycynie chińskiej (zhu ling) ceniona jako silny surowiec moczopędny.
Układ moczowy
Duża, wiosenna huba o łuskowatym kapeluszu i ogórkowym zapachu — jadalna tylko za młodu, o marginalnym znaczeniu leczniczym.
Grzyb jadalny
Cienista bylina lasów liściastych o dłoniasto wciętych liściach i drobnych, główkowatych baldaszkach, ceniona dawniej jako zioło gojące rany i ściągające.
Gojenie ran
Miotlasty krzew o zielonych, prętowych pędach i złotych kwiatach motylkowych; surowiec alkaloidowy o działaniu na serce, silnie działający i wyłącznie do stosowania pod kontrolą lekarza.
Serce i krążenie
Północnoamerykański krewniak żeń-szenia właściwego o łagodniejszym, „chłodzącym” działaniu adaptogennym, ceniony przy przewlekłym zmęczeniu i wyczerpaniu z napięciem.
Adaptogeny
Chiński gatunek żeń-szenia o wyjątkowym profilu działania — surowiec przede wszystkim hemostatyczny i krążeniowy, klasyczny lek na urazy, krwawienia i zastoje krwi.
Krążenie i krwawienia
Szorstko owłosiona bylina o niebieskich, skrętkowatych kwiatostanach; dawny surowiec ludowy, dziś odradzany z powodu alkaloidów pirolizydynowych.
Roślina niezalecana wewnętrznie
Podstawowe zboże chlebowe Polski — nie zioło lecznicze, ale źródło błonnika, otrąb, zakwasu i historycznie sporyszu.
Zboże i błonnik